Home TRAUMA & LOST TWIN
TRAUMA - PERSOONLIJKE & SYSTEMISCHE PDF Print E-mail

 

Persoonlijke en systemische trauma's.

 

Vele psychische en fysieke symptomen zijn het gevolg van traumatische ervaringen.

Trauma's zijn ervaringen die ons overweldigen. Het geeft een reactie van (doods) angst, hulpeloosheid en onmacht. Trauma's kunnen éénmalig voorkomen, bv. bij een zwaar verkeersongeval. Er kunnen ook traumakettingen voorkomen, bv. herhaaldelijk en in tijd verschillende gewelddadige overweldigingen. Bv. een vroeg geborene die gedurende maanden vecht om zijn leven. Het perspectief van tijd en leeftijd heeft voor de intensiteit van trauma zijn gevolgen. Een 'aanhoudend' karakter intensiveert het trauma en hoe vroeger een trauma in een mensenleven plaats heeft, hoe overweldigender het is. Bij trauma is er een hoge mate van bescherming nodig om aan deze als levensbedreigende gevoelde ervaring te ontkomen. Ons lichaam en onze geest, splitsen zich in zo een geval, bv. door uit ons lichaam te gaan, buiten bewustzijn te geraken, black out te krijgen, bij psychose ... Om de niet verwerkte traumatische gebeurtenissen te onderdrukken ontwikkelen we strategieën om toch maar weg te geraken van deze ervaring. Voorbeelden van zulke strategieën zijn: allerlei verslavingen, vlucht in steeds nieuwe relaties of super afhakelijkheid, bijzondere gedragingen die aandacht vragen en naar het trauma verwijzen zoals bv. zelfverminking, zich te pletter werken, medicatie nemen, lijden aan hoge bloeddruk, depressie, van contact verstoken blijven. 

 

Zijn deze overlevingsstrategieën intens en aanhoudend, dan leidt dit dikwijls naar ziektes, ernstige uitvallen zoals hersenbloeding, kanker, hartinfarcten en dies meer. Trauma's kunnen zich vroeg voordoen tijdens de zwangerschap en in de perinatale fases (voor- en geboortefases)  en een blijvende werking hebben. Bv.: pogingen tot vruchtafdrijving, drugs, medicatie, ook ongewilde medische ingrepen bij de geboorte ... Deze prenatale deficits kunnen later leiden tot vervreemding van het eigen lichaam, bindingsangst, verslaving, prestatiedruk, dwangneuroses, isolatie, agressie, ..., en een trauma-hechtingsstoornis veroorzaken tussen moeder en kind.

 

Bij de geboorte kunnen complicaties zoals droge geboorte, verlostang, geboorte vanuit stuitligging, langdurige geboorte, navelstreng om de hals, water op de longen, narcose, keizersnede, enz. ook leiden tot het zich telkens en opnieuw gescheiden voelen terwijl ons zijn en lijf schreeuwt om verbinding en dit niet in het minst met ons zelf.

 

Kortom wensen we meer kwaliteit in ons leven dan dienen we in contact te gaan met deze traumatische gebeurtenissen en dit tot op het bot, om uiteindelijk andere perspectieven te creëren. 

 

 

Seksuele trauma's: naast de fysieke daad van seksueel geweld in allerlei vormen, is er de psychische pijn die allicht nog ingrijpender is en die aanhoudend de betrokkenen brengt naar gedragspatronen die schaden en tegen het leven gericht zijn. 

 

Deze trauma's komen voor waar het familiesysteem al getraumatiseerd is.  Dat betekent dat er al vele generaties terug, gebeurtenissen waren die geleid hebben tot geweld waarbij de dader zelf een traumadeel heeft en geen besef heeft of voelt van de impact van zijn of haar handelen. Bv. zoekt een man die systemisch zelf een moedertrauma heeft, waar hij geen man mocht zijn, de bevestiging van zijn man zijn bij zijn dochter en de dochter geeft zich in blinde liefde aan haar vader. Hier gaan deze trauma's soms ver terug in de tijd en stoppen niet zolang niemand ernaar kijkt. 

 

Om uit deze verstrikkingen te geraken zijn familieopstellingen aangewezen die bereid zijn het aan te kijken zonder angst, intenties, oordeel, schuld en zonder liefde die wil helpen, wel met een open hart naar allen die erbij betrokken waren. 

 

Zij die dader en slachtoffer stigmatiseren en aanklagen, helpen hen niet, zij zien de betrokken hun liefde niet waarin ze in gevangen zijn. Zij willen gerechtigheid, daar waar het hart meer weet dan wat de wetten veroorloven of gebieden. Dan toch is er de verantwoording, zij is deel van het lot. Eerst wie de gevolgen van zijn handelen toestemt, hoe het ook is, wint aan kracht en waardigheid. 

 

Daders als slachtoffers zijn welkom een stap te zetten, iedereen heeft zijn plaats, gelijkwaardig als elke andere!

 

Systemische trauma's: Hierbij zijn we verstrikt in het groter geheel van het familiesysteem en daar voorbij. Onbewust herhalen we de tragedies en trauma's die zich in het familiesysteem voordeden of we identificeren ons ermee. Niemand ontsnapt eraan. Aangezien we onlosmakelijk, meestal in blinde liefde met elkaar verbonden zijn, opofferen we veel op om erbij te horen, zelfs ons leven.

 

Het nieuwe familieopstellen brengt ons naar het wezenlijke wat telt en brengt ons naar de volgende stap: naar meer zelfliefde, compassie en mededogen. Zo groeien wij op alle domeinen, ons hele zijn, krijgt meer zin en meer vertrouwen in het leven.

 

Het vrijkomen uit de cirkel van het trauma vereist ernaar te kijken. Door de gebeurtenissen toe te stemmen die de verstarring en de onmacht uitlokten, dat betekent zonder schuld of oordeel naar jezelf of anderen, heeft jouw ziel de oude overlevingsstrategie niet meer nodig. 

Innerlijk wordt het in jou rustiger. Het verdwijnt en brengt jou naar andere potentiëlen die jouw leven ondersteunen, zoals liefde, vreugde, het gevoel van zelfrespect, erbij te horen, enz.

 

Scroll naar onder en ga naar next om verder te lezen over het trauma van de gestorven tweeling of meerling.