Original Hellinger® Familienstellen




Odilon Mets

Alleen geborene tweeling of meerlingen.

Het is algemeen geweten dat ook het prilste samenzijn (mogelijk nog voor de innestelling) in de baarmoeder, voor de in leven gebleven tweeling als een scheidingsdrama wordt ervaren.

Deze gebeurtenis kleurt hierbij het verdere leven van de alleen geborene. Diepe gevoelens van verdriet, eenzaamheid, gebrek aan identiteit, verlating- en bindingsangst...met alle geprojecteerde gevoelens die steeds weer die scheiding oproepen. 

Ondertussen is geweten dat er meerdere vruchtblazen kunnen zijn, waar ook embryo's uit stamcellen zich ontwikkelen en dan sterven. De overlevende tweeling of soms meerling heeft door de sluier van zijn vruchtblaas die andere in zijn bewustzijn waargenomen en plots zijn ze er niet meer.

In opstellingen zien wij de meerlingen verschijnen, sommigen hebben een sterke verbinding met de overlevende andere een mindere. Hoe de overlevende daarop reageert en meegaat is ook telkens in intensiteit en beleving verschillend, van shock tot traumatisch, met alle mogelijke gevoelens, gedachten die hem/haar vormen. Dit verlies zolang het niet in het bewustzijn is getreden, belast sterk het leven, van niet willen leven, hopeloze afhankelijkheid, men zoekt en vindt de werkelijke niet.

Dit fenoneem heeft zijn verdere gevolgen, door dit vroege verlies creëert men beelden van bv. zijn moeder en vader dat zij er niet voor hem/haar zijn. De realiteit is verdraaid en in dit vroege trauma gebleven. 

Mijn tot hiertoe geziene visie hierop is dat deze afgescheidenheid nog verder gaat en zich verbindt met verlies en verdriet van het grotere systeemveld van de groep, herkomstfamilie waartoe wij behoren. 

De benadering van het fenomeen van de alleen geboren tweeling zien wij fenomenologisch, dwz. wij maken hier niets. Wij gaan volledig mee met wat een geestelijke, universele kracht ons laat zien en hoe het was. Dat kan zeer dramatisch zijn, echter deze realiteit heelt. Men kan het nu een plaats geven en daarmee ook de twee- of/en meerlingen. Het is nodig hen in al onze lichaamscellen weer te her-inneren met liefde en ontroering. Dan zijn wij en zij vrij.